Mijn leeftijd dwingt me steeds vaker om oude koeien uit de sloot te halen; of in dit geval oude games. Vroegah, voordat Samson & Gert begon en de boerenkool met worst op tafel kwam, mocht ik van mijn moeder nog wel eens een videogame spelen op een oude MSX-computerwaarvan ik het preciese model niet meer kan herinneren. Het was een tweedehandsding en de meeste knoppen deden het of slecht of niet. Ik speelde spellen als Usas van Konami, maar ver kwam ik niet door gebrek aan geduld en een te veel aan haperende controllers. Maar toch, zelfs de meest realistische games en uitgebreide consoles van tegenwoordig kunnen niet op tegen de mijn ervaring en relatie met die oude MSX. En soms, midden in de nacht, word ik in mijn dromen begeleid door het prachtige, blikkerige MIDI-geluid van Usas. Gamefabrikanten zouden meer met dit soort ervaringen kunnen doen.
Zoek naar de balans tussen privacy en veiligheid. Kijk verder dan je neus lang is. Een boodschap die meer dan de moeite waard is. Lees meer op het Privacy Matters Blog en promote it.
Een kijkje in de keuken van de voetbaljournalistiek. In deze weken waarin nog maar eens blijkt dat Koning Voetbal aan het hoofd van onze monarchie staat, kijk ik alles wat los en vast zit om maar op de hoogte te blijven van ‘onze jongens’. Zo ook Studio Sportzomer waarin bleek dat NOS-verslaggever Bert Maalderink en Marco van Basten niet altijd even goede vrienden zijn. Het hele filmpje waarin de echte mening van Van Basten naar voren komt werd alleen niet uitgezonden. Zowel Jansma als Van Basten hadden niet door dat de microfoon nog aanstond.
Socioloog Erving Goffman (vriend tegen wil en dank door mijn stageonderzoek) zou liever hebben gezien dat dit ook backstage zou zijn gebleven, of gaat Marco’s tactiek verder dan het voetbalveld en was het een weloverwogen beslissing. Oordeelt zelf.
Tijdens mijn stageperiode bij Rhinofly houd ik me bezig met een onderzoek naar de inzet van nieuwe, sociale media bij het bouwen van een ‘personal brand’ en de vraag wat je als recruiter aan deze informatie hebt. Dat je jezelf tekort doet met een slecht opgemaakt CV in Word is waarschijnlijk wel duidelijk, maar zie je jezelf ook echt als een merk inclusief huisstijl? En is dit voor iedereen eigenlijk wel nodig?
LinkedIn-achtige sites zijn een goede aanvulling op het papieren cv, maar zijn niet echt dynamisch en geven weinig vrijheid voor personalisering. Dit is op de nieuwe website VisualCV wel mogelijk. Je kunt er een gratis profiel aanmaken en een persoonlijk webportfolio opbouwen. Het is mogelijk categorieën toe te voegen, je pagina naar eigen zin in te delen en je werk te presenteren. Het blijft natuurlijk wel gestandaardiseerd en dus toch wat beperkt.
Om een echt origineel en authentiek (want daar draait het tegenwoordig toch om) eigen merk te creëren, moet je toch eens praten met een webdesigner. Het life-sized portfolio van Jeff Vermeersch is een goed voorbeeld. Laat even weten als je zelf een originele manier hebt gevonden je eigen merk vorm te geven. Misschien moeten we er maar eens een wedstrijdelement aan toevoegen.
Het was me duidelijk dat zowel Homer Simpson als Super Mario niet de meeste aantrekkelijke wezentjes waren, maar geanimeerd zien ze er nog wel vriendelijk uit. Professioneel photoshopper Pixeloo heeft aan deze illusie een einde gemaakt door Homer en Mario een opmerkelijk realistisch karakter te geven. Hoe zou Geert Wilders eruit zien als hij door Pixeloo onder handen zou worden genomen?
Waarschijnlijk ben ik niet de enige die zich regelmatig te lang online bevindt om de overload aan interessante informatie te consumeren. Zo vecht ik mee in flame wars op diverse forums, check om de paar minuten mijn Netvibes en klik me vervolgens door diverse blogs heen. Een gewoonte waar je vast niet dommer van wordt, maar een goede nachtrust is ook wat waard. Ik heb mijn overgave aan Koning Informatie vaak toegeschreven aan een gebrek aan zelfdiscipline, maar wetenschappelijk onderzoek heeft het tegendeel bewezen.
Uit onderzoek van Irving Biederman, een neuroloog verbonden aan de University of Southern California, ontstaat er in de hersenen bij het bekijken van nieuwe informatie een chemische reactie dat een positief gevoel opwekt. We raken vervolgens verslaafd aan dit gevoel en blijven dus zoeken naar nieuwe prikkels. De informatietechnologie is eigenlijk sneller ontwikkeld dan ons lichaam aankan. De kans op een overdosis aan informatie was vroeger vrij klein aangezien de belevingswereld van mensen niet groter was dan de eigen woonplaats. Tegenwoordig consumeren we in een paar uur online meer informatie dan onze voorouders in hun hele leven. Onze hersenen zijn hier gewoon (nog) niet op berekend.
Schaam je dus niet als je te lang achter je computer zit, je bent overgeleverd aan de wil van je lichaam. Als je hiermee geen genoegen neemt, check dan eens www.lifehacking.nl.
Vannacht is de nieuwe sportwebsite Sportwereld van het Algemeen Dagblad ‘live’ gegaan. De sportsite staat garant voor nieuws, achtergronden, (live)uitslagen, uitgebreide verslaggeving en columns van onder andere Willem van Hanegem, Hugo Borst en Wilfred Genee.
Het interessante van de website is met name de koppeling met de website MijnSportwereld (nu nog in Beta-versie). Hierop heeft elke sportbeoefenaar de mogelijkheid content aan te leveren. Zo kan ieder de eigen sportfoto’s en –filmpjes, maar ook wedstrijdverslagen uploaden. Daarnaast geeft de site de mogelijkheid om teamgenoten en tegenstanders te ontmoeten en natuurlijk commentaar te geven op de berichten van de professionele sportjournalist
Het betekent natuurlijk weer het zoveelste aan te maken profiel, maar dit platform biedt een mooie combinatie van user-generated-content en het bouwen van communities. Ik zie een mooie koppeling met clubwebsites voor me…
De laatste dagen worden er in onder andere Afghanistan Nederlandse vlaggen verbrand en weinig vleiende woorden gesproken over de Hollanders naar aanleiding van de film van Geert Wilders. Een groep Nederlanders heeft nu de website Wilders is not Holland opgezet om de internationale gemeenschap duidelijk te maken dat de standpunten van Geert niet door alle Nederlanders worden gedeeld. Volgens de makers komt de film Fitna het noodzakelijke debat tussen verschillend denkende groepen niet ten goede en houdt de aankondiging van de haatzaaiende film Nederland gevangen. De petitie ‘Wilders is not Holland. Holland is not me’ is online te tekenen.
Een aantal jaar geleden vond in het Anne Frank Huis de tentoonstelling ‘Grensgevallen’ plaats. Doel van de tentoonstelling was het op gang brengen van de discussie over grondrechten. Zo werd de bezoekers de vraag gesteld wat zij belangrijker vonden: vrijheid van meningsuiting of het recht op bescherming tegen discriminatie. Opvallend waren de verschillen van opvatting tussen veel Europeanen en Amerikanen. Zo vonden de meeste Amerikanen ‘the right to speak’ het belangrijkst, terwijl het grootste deel van de Europeanen de bescherming tegen discriminatie als hoogste waarde zag.
De vrijheid van meningsuiting is een belangrijk recht dat in de vorige eeuw is verworven. Het kan aanzetten tot nadenken over het leven in plaats van het klakkeloos overnemen van de mening van anderen. Dominee en pastoor zijn van hun voetstuk gehaald en steeds meer mensen hebben de mogelijkheid om het eigen universum te scheppen naar eigen beeld. Het heeft mijn zegen.
Toch vraag ik me af of we niet zijn doorgeslagen in het voortdurend geven van onze mening. Is het geven van een mening altijd heilig, zelfs wanneer het doel uit zicht is geraakt? Moeten we wel zo blij zijn met het feit dat Geert Wilders steeds zijn weinig genuanceerde mening verkondigt en dat een aantal Deense kranten de gewraakte cartoon nog een keer afdrukt om een statement te geven dat elk debat onmogelijk maakt? Maar toch doen we er allemaal aan mee; we geven onze mening over het Nederlands elftal, het kapsel van Balkenende en de (on)schuld van Joran. Het gaat lang niet altijd om wat je weet, maar om je mening zo hard mogelijk te roepen om te laten zien wat een ‘vent’ je wel niet bent. Volgens televisiepresentator Joris Linssen lijkt deze toestand wel een ziekte: meningitis. “Niet voor niets de medische term voor hersenvliesontsteking” (NCRV-Gids 23-29 februari 2008).
Nieuwe media spelen een grote rol bij het geven van meningen. Bij elk nieuwsbericht kan een reactie worden gegeven en dit weblog is een voorbeeld van hoe je online een preekgestoelte kunt creëren waar vanaf de digitale gemeente het goede nieuws verteld kan worden. Toch hebben nieuwe media een belangrijke eigenschap die het ophemelen waard is: interactiviteit. Het is relatief eenvoudig om een mening van reactie te voorzien en zo een debat te starten. Online dan wel offline; het gaat uiteindelijk toch om het uitwisselen van opinies, waaronder over de vraag die men in het Anne Frank Huis stelde. Misschien is het debat wel het beste medicijn tegen meningitis; maar daar heeft u vast wel een mening over.
In De Pers van vandaag staat een bericht over het bedrijf GetWickd dat sociale media koppelt aan kleding. Het idee is relatief eenvoudig: via de website van het bedrijf kan je een kledingstuk met een barcode kopen die verwijst naar een website. Dit kan onder andere een Hyves-profiel, YouTube-pagina of een weblog zijn. Wie de GetWickd-applicatie op zijn mobiel downloadt kan vervolgens een foto maken van de barcode, waarna de website op het mobieltje verschijnt.
Deze constructie zou enorme mogelijkheden hebben. Als je bijvoorbeeld tijdens het uitgaan een interessant object ziet langskomen, scan je de code in en de contactinformatie volgt. Oh ja, je mag hierbij je telefoon niet te ver van de barcode houden, anders werkt het niet.
Is dit nou een social media-toepassing waar we enthousiast van moeten worden? Is het stiekem toch niet eenvoudiger en leuker om de persoon gewoon aan te spreken, je staat hem of haar tenslotte al met je mobieltje in je hand in de nek te hijgen! Zijn we door social media zo a-sociaal geworden dat we niet gewoon de persoon durven aan te spreken? Zijn sociale media nog wel sociaal wanneer het contact alleen op internet voltrekt en het real life contact wordt vermeden?
De oprichter van GetWickd vindt de applicatie daarnaast handig, omdat je niet een hele reeks karakters hoeft in te toetsen voordat je een website ziet. Goeiemoggel!
Een aantal jaar geleden vond in het Anne Frank Huis de tentoonstelling ‘Grensgevallen’ plaats. Doel van de tentoonstelling was het op gang brengen van de discussie over grondrechten. Zo werd de bezoekers de vraag gesteld wat zij belangrijker vonden: vrijheid van meningsuiting of het recht op bescherming tegen discriminatie. Opvallend waren de verschillen van opvatting tussen veel Europeanen en Amerikanen. Zo vonden de meeste Amerikanen ‘the right to speak’ het belangrijkst, terwijl het grootste deel van de Europeanen de bescherming tegen discriminatie als hoogste waarde zag.
In De Pers van vandaag staat een