Jorn Wemmenhove

Mijn leeftijd dwingt me steeds vaker om oude koeien uit de sloot te halen; of in dit geval oude games. Vroegah, voordat Samson & Gert begon en de boerenkool met worst op tafel kwam, mocht ik van mijn moeder nog wel eens een videogame spelen op een oude MSX-computer waarvan ik het preciese model niet meer kan herinneren. Het was een tweedehandsding en de meeste knoppen deden het of slecht of niet. Ik speelde spellen als Usas van Konami, maar ver kwam ik niet door gebrek aan geduld en een te veel aan haperende controllers. Maar toch, zelfs de meest realistische games en uitgebreide consoles van tegenwoordig kunnen niet op tegen de mijn ervaring en relatie met die oude MSX. En soms, midden in de nacht, word ik in mijn dromen begeleid door het prachtige, blikkerige MIDI-geluid van Usas. Gamefabrikanten zouden meer met dit soort ervaringen kunnen doen.

Op 16 september vond AgriDulce plaats in Hotel Arena, Amsterdam. Het doel van het event was het Nederlands publiek de twee kanten van Argentinië te laten zien; de enorme creativiteit, maar ook de armoede. AgriDulce was een geweldig succes en een belangrijke stap voor El Desafio in Nederland. Het was het eerste evenement van dergelijke omvang (150 mensen) in Nederland, op een toplocatie die ons graag sponsorde (Hotel Arena), met nieuwe, interessante kunst, het eerste Nederlandse optreden van San Telmo Lounge uit Rosario (arg) en zoveel positieve reacties, donaties, nieuwe vrijwilligers, etc. Daarnaast kunnen we ook niet klagen over een gebrek aan aandacht (oa. LiveXS, ANBI, NuFoto, MijnNL, NRC-agenda, op weblogs en Hyves/Facebook. Ondanks een zeer gering budget hebben we met de inzet van velen een perfect event neergezet dat al velen deuren heeft geopend en nog meer zal openen…

www.flickr.com eldesafio’s AgriDulce 2008 photoset

Het Belgisch bedrijf DinnerInTheSky serveert maaltijden op hoog niveau. Voor €9000,- (excl. catering) eet je op 50 meter hoogte. Dat klinkt niet erg veel, maar… dat is het wel, geloof ik. Check da pics et bon appétit!

Het Kanamara Matsuri (Festival van de Stalen Fallus) is een populair festival in Komaki, Japan. De festivalgangers aanbidden een grote, stalen fallus en drinken sake. Het klinkt misschien als een gemiddelde aflevering van een kwaliteitsshow van Gordon en Joling, maar niets is minder waar. De Japanners geloven dat het evenement zorgt voor bescherming tegen allerlei geslachtsziekten, maar ook voor een gezond sociaal en gezinsleven.

Je mag alles dat penisvormig is meenemen naar het festival en als je niets hebt, zorgen de vruchtbare Japanners voor een souvenir. Ik zou wederom een flauwe grap kunnen maken over een Limburgs Tweede Kamer-lid (jaja, LID!), maar ik hou wijselijk mijn mond.

Bron foto’s: TheUncoolhunter

Sinds de oprichting in 1998 is het Argentijnse kunstenaarscollectief DOMA niet meer weg te denken uit de straatkunst-scene van Buenos Aires. Vanaf het begin werken Mariano Barbieri, Julian Pablo Manzelli, Matias Vigliano en Orilo Blandini aan het ontwerpen van conceptuele universums en verschillende –letterlijk- fantastische karakters die hun fictieve werelden bevolken. De creativiteit komt tot uiting in onder andere animaties, films, vj-projecties, straatkunst en kunstinstallaties. Maar DOMA ontwerpt ook poppen waarvan ‘Astronaut Jesus’ (die dit keer per spaceship de aarde bezoekt) en ‘Bipo Capsule’ (een monster die aan een bipolaire stoornis lijdt) enige aandacht verdienen.

DOMA laat zien hoe kunst en marketing elkaar niet hoeven uit te sluiten en is zelfs niet bang voor een artistieke boodschap:

“Understanding the world as a big lab helps to detect the reaction to each action. We are living a special moment in history- this scenario calls for action. DOMA tries to interfere in all the information channels available. Working with the same elements as them with a bit of irony…thus sparking change in people’s perception; offering another point of view (Website DOMA)”.